Przejdź do treści
H3

Hindenburg 3DA for Android APK

Wydawca: Michal Brta, 3DA
Android APK $9.90
Ściągnij v1.0 18 pobrania
Typ plikuAPK
Wersja1.0
Wydawca Michal Brta, 3DA
Data wydania2 lip 2019
Data dodania2 lip 2019
Wymagania systemu operacyjnegoAndroid
WymaganiaRequires Android 4.2 and up
Całkowita liczba pobrań18
Pobrania tygodniowo3
Cena £$9.90

Opis

Wirtualne okno w przeszłość

Nieco pokolorowana przez wyobraźnię, ale nadal szczegółowa i oryginalna rekonstrukcja 3D największej maszyny latającej, jaką kiedykolwiek zbudowano.

LZ -129 Hindenburg był dużym niemieckim sztywnym sterowcem do przewozu pasażerów. Został zaprojektowany i zbudowany przez firmę Zeppelin w Friedrichshafen. Właściwą budowę z dźwigarów duraluminiowych rozpoczęto w 1931 roku, a po ukończeniu LZ-129 miał długość 804 stóp (245 m), średnicę 135 stóp (41 m) i całkowitą pojemność gazową 7 062 000 stóp3 (200 000 m3) wodoru. Okręt otrzymał nazwę Hindenburg – na cześć Paula von Hindenburga, prezydenta Niemiec i do dziś pozostaje największym samolotem, jaki kiedykolwiek latał.

Pierwszy lot statku odbył się 4 marca 1936 roku, a dowódcą był pionier sterowców dr Hugo Eckener. Po okresie lotów propagandowych dla rządu nazistowskiego, 6 maja 1936 LZ-129 rozpoczął służbę, pierwotnie zbudowany dla regularnych przepraw transatlantyckich między Niemcami a Stanami Zjednoczonymi. Do końca 1936 roku Hindenburg przekroczył Ocean Atlantycki 34 razy i ten udany sezon zdawał się wskazywać, że pojawiły się regularne transatlantyckie usługi lotnicze. Ale pierwszy lot w Ameryce Północnej w 1937 roku pod dowództwem kapitana Maxa Prussa okazał się katastrofą. Sterowiec był opóźniony o kilka godzin, a jego lądowanie w czwartek 6 maja 1937 r. w Lakehurst zostało utrudnione przez burze. Kilka minut po zrzuceniu linii lądowania pojawiły się pierwsze zewnętrzne płomienie. Ogień rozprzestrzenił się bardzo szybko i pochłonął statek w niecałą minutę. Hindenburg opuścił Frankfurt z 97 duszami na pokładzie, 62 przeżyło katastrofę w Lakehurst, chociaż wielu odniosło obrażenia. W wyniku katastrofy zginęło 13 z 36 pasażerów i 22 z 61 załogi, w tym najwyższy rangą oficer na pokładzie - kpt. Ernst Lehmann, wraz z jednym członkiem cywilnego desantu.

Dokładna przyczyna wypadku nie została jeszcze ustalona, ​​choć pojawiło się wiele hipotez. Katastrofa Hindenburga została uwieczniona na filmie, a miliony ludzi na całym świecie widziały dramatyczną eksplozję, która pochłonęła statek i jego pasażerów. Spektakularny materiał filmowy oraz relacja radiowa naocznych świadków zburzyły wiarę opinii publicznej i przemysłu w sterowce i oznaczały koniec gigantycznych statków powietrznych do przewozu pasażerów na dziesięciolecia.

Wnętrze na Hindenburgu zostało podzielone na 3 strefy - Pokłady Pasażerskie (dla 50, docelowo 72 pasażerów) znajdujące się w kadłubie sterowca, Strefy Załogowe oraz Wagon Sterujący w gondoli statku. Nowoczesne wnętrze z lekkimi aluminiowymi meblami zaprojektował Fritz August Breuhaus, a ściany ozdobił Otto Arpke. Strefy pasażerskie były ogrzewane. Ściany i drzwi kabin wykonano z cienkiej warstwy lekkiej pianki pokrytej tkaniną, a każda kabina miała bieżącą wodę. W sezonie 1936 w Salonie znajdował się fortepian z duraluminium. Najbardziej zaskakujące, na pokładzie sterowca wodorowego, ale prawdopodobnie najpopularniejszym pomieszczeniem publicznym na statku była palarnia. Był utrzymywany pod wyższym ciśnieniem i był oddzielony od reszty statku śluzą powietrzną. Obszary załogi na Hindenburgu znajdowały się głównie wzdłuż stępki wraz ze zbiornikami i obszarami przechowywania ładunku. Stępka umożliwiała również dostęp do Wagonów Silnikowych i Pomocniczej Stacji Kontroli.

Hindenburg był nawigowany i oszukany z Control Car, znajdującego się w pobliżu dziobu sterowca i podzielonego na 3 sekcje: pomieszczenie kontrolne z przodu, pomieszczenie nawigacyjne pośrodku i pomieszczenie obserwacyjne z tyłu. Hindenburg miał normalną wysokość przelotową 650 stóp (200 m), ale czasami latał tak nisko, jak 330 stóp (100 m), gdy było to konieczne, aby pozostać pod chmurami. Pogoda była jednym z najważniejszych czynników w operacjach sterowców i oficerowie spędzali dużo czasu na przygotowywaniu i konsultowaniu map pogody.

Maksymalna prędkość LZ-129 wynosiła 135 km/h (84 mil/h), ale przez większość czasu 4 silniki Daimler-Benz pracowały z prędkością przelotową 1350 obr/min, co dało statkowi prędkość około 125 km/h (76 mil/h).

Podobne programy

Alternatywy